Impostor Syndroom Test (CIPS)
De Clance Impostor Phenomenon Scale (CIPS) is een gevalideerde vragenlijst van 20 vragen die meet in hoeverre je impostorgevoelens ervaart - de aanhoudende overtuiging dat je succes onverdiend is ondanks bewijs van je competentie.
Voor Wie Is Deze Test?
De CIPS is ontworpen voor volwassenen die hun relatie met prestaties, succes en zelftwijfel willen begrijpen. Het is bijzonder waardevol voor mensen in professionele, academische of creatieve velden die zich afvragen of hun prestaties echt verdiend zijn.
- Professionals die het gevoel hebben te 'doen alsof' ondanks bewijs van competentie
- Mensen die moeite hebben met het accepteren van complimenten of het internaliseren van positieve feedback
- Degenen die hun successen toeschrijven aan geluk, timing of externe factoren in plaats van bekwaamheid
- Iedereen die benieuwd is of hun zelftwijfel binnen normale grenzen valt
Geef voor elke stelling aan hoe waar deze voor jou is met behulp van de onderstaande schaal.
Ik heb vaak succes gehad bij een test of taak, ook al was ik bang dat ik het niet goed zou doen voordat ik eraan begon
Ik kan de indruk wekken dat ik competenter ben dan ik werkelijk ben
Ik vermijd beoordelingen als het mogelijk is en heb een afkeer van beoordeeld worden door anderen
Wanneer mensen mij prijzen voor iets dat ik heb bereikt, ben ik bang dat ik in de toekomst niet aan hun verwachtingen kan voldoen
Ik denk soms dat ik mijn huidige positie heb verkregen of mijn succes heb behaald omdat ik toevallig op de juiste plaats op het juiste moment was of de juiste mensen kende
Ik ben bang dat mensen die belangrijk voor mij zijn zullen ontdekken dat ik niet zo bekwaam ben als ze denken
Ik heb de neiging om de incidenten waarin ik niet mijn best heb gedaan meer te onthouden dan die waarin ik wel mijn best heb gedaan
Ik vraag zelden om hulp wanneer ik het nodig heb omdat ik bang ben dat mensen zullen ontdekken dat ik niet zo deskundig ben als ze denken
Wanneer ik ergens in ben geslaagd, denk ik meestal dat het geluk was of dat iemand me heeft geholpen
Ik ben vaak bang dat ik bij een nieuwe taak of verantwoordelijkheid zal falen, ook al doe ik het over het algemeen goed bij wat ik probeer
Wanneer mensen mij prijzen voor iets dat ik heb bereikt, voel ik me ongemakkelijk en weet ik niet hoe te reageren
Ik ben vaak bang dat ik ontdekt of ontmaskerd zal worden als een bedrieger
Ik voel me veel van de tijd een nep of een bedrieger
Ik heb soms het gevoel dat mijn successen eerder aan geluk te danken zijn dan aan mijn bekwaamheid
Ik maak me zorgen dat mijn collega's of gelijken zullen ontdekken dat ik niet zo bekwaam ben als ze denken
Ik heb moeite met het accepteren van lof of complimenten voor mijn prestaties
Ik vergelijk vaak mijn vaardigheden met die van anderen en voel dat ik niet aan de maat ben
Ik heb het gevoel dat ik anderen heb misleid door te denken dat ik competenter ben dan ik werkelijk ben
Ik maak me zorgen dat als ik ergens in slaag, mensen in de toekomst meer van mij zullen verwachten
Ik bagatelliseer vaak mijn eigen vaardigheden of prestaties wanneer ik met anderen praat
Goed om te Weten
Houd een Bewijsbestand Bij
Maak een map (fysiek of digitaal) waar je concreet bewijs van je competentie bewaart: positieve feedback, afgeronde projecten, problemen die je hebt opgelost, vaardigheden die je hebt geleerd. Wanneer impostorgevoelens opkomen, bekijk dit bewijs. Het is moeilijk om te argumenteren tegen gedocumenteerde feiten over je vaardigheden.
Herformuleer Geluk als Voorbereiding
Wanneer je jezelf betrapt op het toeschrijven van succes aan geluk of timing, pauzeer en noem de specifieke vaardigheden, inspanning en voorbereiding die hebben bijgedragen. 'Geluk' is vaak voorbereiding die kans ontmoet - en jij hebt de voorwaarden voor die kans gecreëerd door je eigen acties.
Benoemen om te Temmen
Het impostor syndroom gedijt in stilte. Deze gevoelens delen met vertrouwde collega's onthult vaak dat zij hetzelfde ervaren. Onderzoek toont aan dat simpelweg het fenomeen benoemen en erkennen dat het veel voorkomt - geen persoonlijk falen - de macht ervan over je vermindert.
De CIPS Begrijpen
D e Clance Impostor Phenomenon Scale (CIPS) werd ontwikkeld door Dr. Pauline Rose Clance in 1985, voortbouwend op haar baanbrekend onderzoek met Dr. Suzanne Imes eind jaren '70. Ze identificeerden het impostorfenomeen voor het eerst tijdens het bestuderen van high-achieving vrouwen die geloofden dat hun succes te danken was aan geluk of externe factoren in plaats van hun eigen vaardigheden.
Elke vraag gaat over ervaringen met zelftwijfel, het toeschrijven van succes aan externe factoren, angst om 'ontdekt' te worden en moeite met het accepteren van erkenning. Antwoorden variëren van 'helemaal niet waar' (1 punt) tot 'erg waar' (5 punten). Je totaalscore varieert van 20 tot 100, waarbij hogere scores frequentere en intensere impostorgevoelens aangeven.
Onderzoek heeft aangetoond dat impostorgevoelens extreem veel voorkomen en naar schatting 70% van de mensen op enig moment in hun leven treft. Ze komen vooral voor tijdens overgangen - het starten van een nieuwe baan, het betreden van een nieuw vakgebied of het bereiken van een hoger niveau van succes. Belangrijk is dat impostorgevoelens niet correleren met daadwerkelijke competentie; veel zeer succesvolle mensen ervaren ze intens.
De CIPS heeft sterke psychometrische eigenschappen met een interne consistentie die typisch boven .90 ligt. Hoewel het impostorfenomeen geen klinische diagnose is, worden hoge scores geassocieerd met angst, depressie en verminderde carrièreontwikkeling. Het goede nieuws is dat impostorgevoelens goed reageren op cognitief-gedragsstrategieën, mentorschap en soms professionele ondersteuning.
Veelgestelde Vragen
Is het impostor syndroom een diagnose voor geestelijke gezondheid?
Nee, het impostor syndroom (of impostorfenomeen) is geen klinische diagnose in de DSM-5 of ICD-11. Het is een psychologisch patroon gekenmerkt door aanhoudende zelftwijfel en angst om ontmaskerd te worden als een bedrieger, ondanks bewijs van competentie. Echter, intense impostorgevoelens kunnen samengaan met en klinische aandoeningen zoals angst en depressie verergeren.
Wie ervaart het impostor syndroom?
Onderzoek suggereert dat ongeveer 70% van de mensen op enig moment impostorgevoelens ervaart. Hoewel oorspronkelijk bestudeerd bij high-achieving vrouwen, tonen latere onderzoeken aan dat het alle geslachten treft, hoewel het vaker kan voorkomen bij minderheidsgroepen, eerste-generatie professionals en mensen in competitieve of evaluatieve omgevingen. Paradoxaal genoeg ervaren veel zeer succesvolle mensen het intens.
Kunnen impostorgevoelens verdwijnen?
Ja, impostorgevoelens kunnen aanzienlijk afnemen met bewustzijn, gerichte strategieën en soms professionele ondersteuning. Belangrijke benaderingen zijn: het bijhouden van een bewijsbestand van prestaties, gedachten over geluk en bekwaamheid herformuleren, openlijk over deze gevoelens praten met vertrouwde collega's en geleidelijk positieve feedback internaliseren. Voor veel mensen is simpelweg leren dat het impostor syndroom veel voorkomt en een naam heeft al therapeutisch.
Betekent het impostor syndroom dat ik daadwerkelijk incompetent ben?
Nee - in feite toont onderzoek consequent aan dat er geen correlatie is tussen impostorgevoelens en daadwerkelijke competentie. Mensen met het impostor syndroom hebben vaak objectief bewijs van hun vaardigheden (diploma's, promoties, succesvolle projecten) maar worstelen met het internaliseren van dit bewijs. De kloof zit niet tussen de realiteit en je vaardigheden; het zit tussen de realiteit en je perceptie van je vaardigheden.
Hoe verschilt het impostor syndroom van een laag zelfbeeld?
Hoewel gerelateerd, zijn ze verschillend. Een laag zelfbeeld is een brede, algemene negatieve kijk op jezelf. Het impostor syndroom gaat specifiek over prestaties en competentie - je kunt je zelfverzekerd voelen op andere gebieden van het leven maar geloven dat je professionele of academische succes onverdiend is. Mensen met het impostor syndroom hebben vaak een over het algemeen gezond zelfbeeld, behalve in prestatiecontexten.
Meer Tests
Bronnen & Referenties
Deze zelfbeoordeling is een screeningstool, geen diagnostisch instrument. Het kan een professionele evaluatie door een gekwalificeerde geestelijke gezondheidszorgaanbieder niet vervangen. Als u aanzienlijk leed ervaart of uw symptomen uw dagelijks leven beïnvloeden, zoek dan hulp bij een zorgverlener. Als u in crisis verkeert, neem dan contact op met de hulpdiensten of een crisislijn.